| Fout pensioengeld |
|
|
|
| maandag, 19 maart 2007 15:51 |
Zembla had weer eens nieuws. Grote pensioenfondsen als ABP, het Spoorwegenpensioenfonds en PGGM beleggen in de Amerikaanse wapenindustrie. Levert veel op, beleggen in clusterbommen en landmijnen, maar op deze manier wil waarschijnlijk niemand van een iets ruimer pensioen genieten. Het sleutelwoord is wederom transparantie.
Politieke partijen haastten zich om te zeggen dat pensioenfondsen openheid van zaken moeten geven over hoe ze hun vermogen beleggen. Wat is er precies aan de hand? Pensioenfondsen innen niet alleen premies om aan de pensioenverplichtingen te voldoen, ze beleggen ook in fondsen. Sommige fondsen ondersteunen doelen die op zijn zachtst gezegd omstreden zijn. Zo was er ooit sprake van het 'vice-fund', een tegenhanger van de groene en maatschappelijk verantwoorde beleggingsfondsen. Het 'vice-fund' deed in tabak en wapens. Goed fout, maar tot nog toe verdien je er kapitalen aan, gezien de bevordering van oorlogen en roken in ontwikkelingslanden. Ook steken de pensioenfondsen miljoenen euro's in mijnenfabrieken. Er wordt niet scherp gelet op bedrijven die kinderen voor zich laten werken, of milieuvervuilend bezig zijn. Maar de meeste Nederlanders willen dat niet. Je kunt ook netjes beleggen en dat levert echt niet altijd minder winst op. Het punt is echter dat je als deelnemer aan een pensioenfonds geen keuze hebt. Niet om mee te doen, dat is verplicht, en niet over waarin je fonds belegt. En de pensioenfondsen hoeven niets te vertellen over wat ze doen en hoe ze het doen. Onder het motto, al te veel transparantie is niet goed voor het resultaat en de solidariteit. Dat je verplicht meespaart in een pensioenfonds is niet zo slecht. Het levert meer geld op per euro en als individu maak je minder rationele financiele beslissingen dan een groep professionals. Daarnaast is verplicht sparen goed voor de solidariteit. Als het niet verplicht was gaan de mensen met weinig risico voor zichzelf sparen en blijft het fonds over met de 'slechte risico's'. Maar dan mag je toch tenminste daarna alle openheid van de pensioenfondsen verwachten. Tot nog toe hebben ze daar geen boodschap aan gehad. 'Laat ons maar lekker schuiven en vertrouw ons maar'. Nou, vertrouwen verdien je, maar verlies je elke keer als je met negatieve berichten in het nieuws komt. Conclusie: de gewone pensioenspaarder wil meer transparantie. En als transparantie strijdig zou zijn met de solidariteit of het succes van pensioenfondsen, dan moet er nog maar eens een flinke discussie worden gevoerd over deze twee kernbegrippen. |