Beste kandidaat is een homoseksuele man!

woensdag, 21 maart 2007 17:14

Is laat ouderschap een medisch of maatschappelijk probleem? Die vraag stelde de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) zich onlangs. Vooral hoogopgeleide vrouwen krijgen steeds later kinderen en dat is vanwege medische risico’s niet wenselijk meent de RVZ. Daarom deden zij een aantal suggesties om jong moederschap te stimuleren. Eén daarvan is dat het krijgen van kinderen tijdens de studie of opleiding gefaciliteerd moet worden. Vooral deze stelling bracht nogal wat reacties teweeg. Hans Wiegel vroeg zich in dagblad De Pers af waar de Raad zich mee bemoeit. Carmen Breevelt, directeur van een wervingsbureau, meent dat studenten er psychisch nog niet klaar voor zijn en het wel kunnen vergeten daarna nog een baan te vinden (Trouw). Martine Borgdorff, auteur van het boek ‘Mama moet werken! Handboek voor werkende moeders’, waarschuwt meiden in nrc.next om niet in de moederval te trappen, want zolang moeder worden gelijk staat aan tekenen voor een maatschappelijke achterstand, zal je wel gek zijn. En NRC columniste Margo Trappenburg roept op om je in de werkgever te verplaatsen; dan neem jij toch ook die jonge werknemer zonder kinderen?

In al deze reacties zit misschien een kern van waarheid maar toch gaan ze voorbij aan de kern van het probleem. Natuurlijk moet het tijdstip waarop je voor kinderen kiest een vrije keuze zijn. Maar is die keuze op dit moment wel zo vrij?

Als je er psychisch en relationeel wél klaar voor bent om bijvoorbeeld tijdens je studie kinderen te krijgen, dan is daarvoor nu praktisch niets geregeld. Voorzieningen die het hebben van kinderen vergemakkelijken zijn vrijwel allemaal gericht op vrouwen van rond de dertig met een vast contract of een fulltime werkende partner.

Díe mannen krijgen na de geboorte van ‘het kind van hun vrouw’ twee dagen vrij en worden geacht daarna snel weer fulltime aan het werk te gaan. Wanneer mannen ouderschapsverlof opnemen, worden ook zij als ‘lastig’ ervaren. Wie zich dan in de werkgever verplaatst neemt natuurlijk niet die jonge moeder of ‘praktiserende’ vader. Nee, dan neem je het liefst een traditionele man met een ‘vrouwtje’ thuis. Of liever nog een homoseksuele man. De kans dat die kinderen krijgt is het kleinst.

Een kern van waarheid, inderdaad, maar zijn dit niet juist de dingen die moeten worden veranderd, wil men echt vrij zijn te kiezen of, waneer en hoeveel kinderen men wil? Er zijn genoeg voorbeelden van vrouwen die met een geweldige carrière ongewild kinderloos zijn gebleven omdat ‘een slimme meid op haar toekomst was voorbereid’. Hoe slim en vrij voel je je dan?

Er moet nog een heleboel gebeuren om de keuze voor kinderen werkelijk vrij te maken. De overheid, het bedrijfsleven en zelfs de Universiteiten hoeven geen kinder-legbatterijen te faciliteren maar ze kunnen wel een hele hoop hindernissen wegnemen willen ze zich straks niet af hoeven vragen waarom vooral hoogopgeleid Nederland in zo’n rap tempo is ontgroend!

Alternatief voor Vakbond