Alternatief voor Vakbond
| AVV wil poldermodel openbreken |
 |
 |
 |
| zondag, 10 mei 2009 08:34 |
De afgelopen drie dagen heeft het televisieprogramma EénVandaag aandacht besteed aan de (semi)publieke sector, hun bestuurders en de geslotenheid van dit netwerk. Meer afleveringen liggen in het verschiet, omdat de aangestipte problemen structureel zijn en hier geen sprake is van een incident! Omdat deze kritiek door ons al veel langer wordt geuit, kreeg AVV vandaag de gelegenheid haar visie te etaleren. Corporatisme AVV, opgericht in 2005, strijdt al jaren voor het openbreken van het poldermodel. Het proces dat bestuurders uit eigen geleding nog meer bestuurders rekruteren, is niet meer van deze tijd. Het poldermodel, opgericht in 1982 tijdens het akkoord van Wassenaar, is thans na 27 jaar demografisch achterhaald, niet representatief, ondoorzichtig en niet democratisch. Het is dringend tijd voor vernieuwing, want er is intussen te veel veranderd! AVV is daarom zeer verheugd dat dit televisieprogramma daar nu uitgebreid op in gaat. Megalomanie Terwijl de ene commissie na de andere (Peters, Tabaksblatt) zich de afgelopen tien jaar heeft gebogen over verantwoord ondernemen en besturen in de private sector, bleef tot dusverre de publieke sector veilig buiten schot. Megalomane fusie- en overnamedriften, buitensporige vastgoedprojecten en zakelijke avonturen die geheel buiten de doelstelling vallen van de instelling (onderwijs, zorg en woningcorporaties), kunnen alleen gedijen in een omgeving waarop geen of zwak toezicht bestaat. Bestuurders van publieke instellingen, die zich gedragen en laten bezoldigen als ceo’s van multinationals, konden jarenlang vrijelijk hun gang gaan (woningcorporaties). Toezicht was wettelijk geregeld, maar disfunctioneert zichtbaar aan vele fronten. De leden van die toezichtorganen zijn zelden geselecteerd op kennis en expertise, maar eerder op hun loyaliteit aan de politieke (vakbond)kleur. En de kleuren vervagen, daar de leden hollend weglopen bij diezelfde bonden. Thans is nog geen 20 % van de Nederlandse werknemers lid van een vakbond en de cijfers blijven dalen. Diezelfde bonden handelen en beslissen alsof ze alle werknemers vertegenwoordigen. (algemeen verbindend verklaren van cao’s) De traditionele bonden, met de FNV voorop, vertegenwoordigen een generatie die niet kiest voor een sociaal model waar de toekomst behoefte aan heeft (pensioenen). De leden zijn gemiddeld ouder dan 50 jaar, net zoals diegenen die hen vertegenwoordigen. Geen wonder dat oplossingen om de kredietcrisis te overleven, juist die oudere generatie ontzien en de rekening neerleggen bij de werkende generatie vanaf 25 jaar. Tijd voor Aktie AVV pleit er al sinds haar oprichting voor de pensioenleeftijd zo snel mogelijk te verhogen naar minimaal 67 jaar en de nog lopende vut regelingen liever vandaag dan morgen geheel af te schaffen. Drastische maatregelen zijn vereist als Nederland haar sociale, op consensus gebaseerde, model wil beschermen. We staan voor de grootste crisis in honderd jaar (aldus DNB president Wellink). Laten we daar dan ook naar handelen en onmiddellijk ingrijpen in al die kostbare luxe, die slechts weggelegd is voor een klein, select gezelschap van 50 en 60ers waar de generatie 30 en 40ers de rekening van mogen betalen. Zulke “oplossingen” zijn alles behalve duurzaam. Over 24 jaar de pensioengerechtigde leeftijd verhogen naar 67 zet te weinig zoden aan de dijk. Lasten en lusten dienen rechtvaardig en met draagvlak en inspraak verdeeld te worden over verschillende leeftijdsgroepen. Het is tijd voor verandering. De samenleving vraagt daarom Gesloten circuit Telkens als AVV ergens opduikt, sluiten de rijen. Wij zijn nergens welkom, want wij verstoren de “rust”. Gelegenheidswetgeving, convenanten en interne afspraken zorgen er voor dat AVV buiten de beslissingsorganen gehouden wordt. Dat is niet meer te rechtvaardigen en dus eisen wij toegang tot het circuit. AVV heeft de mensen en de expertise om op bestuurlijk niveau een essentiële bijdrage te leveren. Deelnemen aan de besturen is geen doel op zich, maar gewoon strikte noodzaak om van binnenuit processen te kunnen vernieuwen. Inspraak voor betrokkenen en transparantie naar buiten, staan daarbij hoog op onze prioriteitenlijst. |
