Alternatief voor Vakbond

Het Financiele Dagblad berichtte gisteren dat van circa pensioenfondsen nu al duidelijk is dat ze met het bij de Nederlandsche Bank ingediende herstelplan niet wegkomen met “alleen maar de premie verhogen en de indexatie weglaten.” De fondsen denken er ook over na om de toekomstige regelingen te versoberen.

Dat wil zeggen dat de gepensioneerden hun uitkeringen behouden, dat de premies gelijk blijven of stijgen, maar dat de huidige werkenden daar minder voor terug gaan krijgen. Met deze oplossing grijpen de fondsen terug naar het beproefde recept dat ze ook bij de dotcomcrisis en de afschaffing van de VUT hebben toegepast: de ouderen geheel ontzien en de rekening neerleggen bij huidige en komende generaties werkenden. Het alternatief, namelijk de pijn eerlijk verdelen over de generaties en ook de gepensioneerden mee late betalen, wordt door de fondsen gezien als het uiterste middel. De pensioenwet, die ervoor bedoeld is dat pensioenfondsbesturen niet steeds ervoor kiezen de problemen door te schuiven, is al verruimd om deze mogelijkheid toch te geven.

De fondsen vinden dat de crisis zo “uniek” dat dit gerechtvaardigd is. De feiten liggen echter anders. Onderzoek van de Nederlandsche Bank heeft aangetoond dat de buffers van de fondsen veel te laag zijn om dit soort beurscrises op te vangen- de huidige kredietcrisis is al de 4^de in 25 jaar, na de Oliecrisis, de crisis volgend op de Irakoorlog en de dotcromcrisis. Er is gewoon jarenlang veel te weinig betaald om de huidige hoge uitkeringen te rechtvaardigen.

 Liever laat men degenen betalen die toch niet vertegenwoordigd zijn in het overleg. Het argument is dan dat de jongeren hun tekorten wel weer inlopen omdat de beurzen snel weer teug gaan naar business as usual. Tegelijkertijd echter roepen de bonden dat Europa op de rand staat van een financiële ineenstorting.

Als je niet het risico loopt dat je afgerekend kunt worden op je prestaties, kun je kennelijk alles maken.