Alternatief voor Vakbond

AVV heeft bij herhaling gewezen op de enorme leeftijdssubsidie in de pensioenregelingen. Om te beginnen in het ouderdomspensioen, waar jongeren door de doorsneepremie de pensioenen van ouderen subsidiëren. Daarnaast in de VUT, die volledig door jongeren wordt betaald terwijl de baten aan ouderen toevallen. Het zijn echter niet alleen jongeren die relatief meer betalen, ook alleenstaanden zijn doorgaans de klos.

Bij het ABP worden ook bij het nabestaandenpensioen (NP) de grenzen van solidariteit overschreden. Bij het ABP worden alleenstaanden namelijk gedwongen mee te betalen aan het risico-NP (nabestaandenpensioen voor overlijden vóór 65 jaar en de Anw-compensatie) terwijl ze daar niets aan hebben. Dit is een vorm van ongelijke beloning ten opzichte van degenen die wel profijt hebben van het risico-NP, namelijk de gehuwden, deelnemers met een geregistreerd partnerschap en deelnemers met een aangemelde partner.

Het ABP verdedigt deze ongelijke beloning onder het mom van solidariteit. Maar solidariteit betekent het delen van risico's door deelnemers/verzekerden die in een vergelijkbare positie verkeren. Het risico-NP is alleen maar nuttig voor de deelnemers-met-een-partner. Bovendien wordt dit deel van het NP gefinancierd op risicobasis, en kan daarom niét worden uitgeruild voor extra ouderdomspensioen (OP).

U zult zeggen: Maar ABP kent toch een uitruil NP/OP, waardoor ik mijn NP bij pensionering^[1] kan omzetten in extra OP? Dát is toch wel gelijke beloning? Ja, dat klopt, maar die uitruil geldt maar voor een klein stukje van het NP, namelijk ca. 25% van het oorspronkelijke NP (op uw pensioenoverzicht staat hoeveel dat zou opleveren). De andere uitruilbare 25% van dat NP is in 2004 wegbezuinigd. De uitruil geldt bovendien alleen voor diensttijd vanaf juli 1999. De tweede helft van het oorspronkelijke NP is in 1999 omgezet in een niet uitruilbare risico-verzekering.

Ongeveer 10% van de totale pensioenpremie (OP, NP en Anw-compensatie) is bestemd voor het risico-NP. Bij een jaarsalaris van € 50.000 is dit ongeveer € 250 aan werknemerspremie per jaar, bij een salaris van € 30.000 is dit ongeveer € 125 per jaar. Ongeveer 90% van de pensioenpremie die een alleenstaande betaalt (plus wat zijn werkgever bijdraagt), is bestemd voor het ouderdomspensioen.

Momenteel is er dus géén sprake van gelijke pensioenbeloning bij het ABP in het NP.

Dit probleem kan op twee manieren worden opgelost:
1) alleenstaanden krijgen de keuze of ze willen meebetalen aan het risico-NP. Ze kunnen dan zelf de afweging maken hoe groot de kans is dat ze alsnog een partner krijgen. Ze kunnen dan ook laten meewegen dat de risico-verzekering stopt als ze buiten de overheid gaan werken; of
2) het NP wordt (weer) volledig gefinancierd op basis van kapitaaldekking, zodat het volledig uitgeruild kan worden voor extra OP.