|
Politiek Nederland was de afgelopen weken in de ban van Uruzgan. Gaan of niet was niet zozeer de vraag, maar vooral de betekenis van de woorden ‘voornemen’, ‘bereidheid’, ‘dreigen’ en ‘besluit’. Dolkomisch, dat is blijkbaar ook politiek: een taalstrijd. Dat een fractievoorzitter moet aftreden vanwege een taalstrijd onderstreept maar weer hoe belangrijk het is om zuiver met taal om te gaan. Het AVV probeert in ieder geval klare taal te spreken. Iedereen moet kunnen meepraten over zijn of haar arbeidsvoorwaarden (helder), de tweedeling tussen vasten en flexibelen is niet eerlijk (need we say more), het vroegpensioenakkoord deugt van geen kanten (klip & klaar), en zelfstandigen mogen wel eens gewaardeerd worden voor hun flexibele inzet voor de Nederlandse economie (helder, wederom).
In deze nieuwsbrief verslag over wat we zoal na de drukbezochte borrel van 6 januari hebben gedaan.
Uitzending Flexmens Op 22 januari was er een interessante documentaire over de Flexmens bij VPRO’s Tegenlicht, die de gemoederen van werkend Nederland (dat naar Nederland 3 kijkt) behoorlijk heeft beziggehouden. Op verschillende discussiefora is de uitzending uitvoerig becommentarieerd.
Moeten we naar India, of gaat ons werk naar India, is er dan geen enkele zekerheid meer mogelijk en kunnen we onze gezinnen niet meer zien vanwege een nieuw soort slavenarbeid gedicteerd door de mondiale economie? Dat leek er wel op als je de geachte heren ondernemers en economen mocht geloven.
Maar dat was een kant van het verhaal. Flexibiliteit op de arbeidsmarkt hoeft geen nieuwe slavenarbeid te betekenen. Maar dan moet iedereen, de polderpartners, politici, en vooral wijzelf wel aangeven hoe we werken en leven in een wereldeconomie zouden willen combineren. En daarvoor zijn betere antwoorden nodig. Dat wil het AVV, formuleren van betere antwoorden, onder andere door het stellen van vervelende vragen aan de gevestigde belangen.
Op 5 februari was het vervolg op deze uitzending, getiteld No Time for Losers. Felix Rottenberg praat met ondernemers over de gevolgen van de mondialisering op onze arbeidsmarkt. Wordt herhaald op zaterdagochtend 11 februari, en Is ook via internet te zien op de webzijde van Tegenlicht. Meepraten over je eigen arbeidsvoorwaarden Je zou toch zeggen dat in een geëmancipeerde samenleving als de onze iedere werknemer wat mag zeggen over zijn of haar arbeidsvoorwaarden. Dat is niet het geval. Vanwege enkele relieken uit de vorige eeuw mogen alleen leden van vakbonden die onderhandelen over arbeidsvoorwaarden stemmen over hun eigen CAO. Dat reliek stamt nog uit de tijd dat 100% van de werknemers lid was van een vakbond. Dat is nu slechts 25%. Maar die andere 75% heeft dus niks te zeggen over hun CAO. Wonderlijk.
Het AVV heeft een moderner concept voor onderhandeling over arbeidsvoorwaarden. Iedere werknemer mag meestemmen, de ondernemingsraad, die immers democratisch is gekozen door alle werknemers neemt het voortouw en een vakbond opereert als intermediair. Heel logisch, heel democratisch en goed voor alle werknemers.
Vice-voorzitter Martin Pikaart nam deel aan een debat georganiseerd door FNV Formaat. Dat debat ging over de toekomst van de medezeggenschap, voor een publiek van ondernemingsraadsleden. Na afloop leerde een stemming dat ruim 40% van de aanwezigen het een goed idee vond om iedereen te laten stemmen. Dat 60 % het een slecht idee vond, had wellicht te maken met het percentage FNV- & CNV leden in de zaal: circa 70 %. Niet slecht voor een geheel nieuw idee. Als we Peter R. de Vries hadden geheten -quod non- dan hadden we nu een comfortabele meerderheid in de Kamer.
Tevens heeft Martin Pikaart gesproken met het bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Medezeggenschap. Deze vereniging is opgericht uit onvrede dat over onder meer de houding van de vakbonden ten opzichte van inspraak van ondernemingsraden bij bijvoorbeeld arbeidsvoorwaardenonderhandelingen. Het wekt dan ook geen verbazing dat de NVMz ons initiatief van harte ondersteunt. Onder meer door een uitnodiging voor deelname aan een debat op 6 maart met andere vakbondsbestuurders over de rol van de OR versus de vakbond.
Debat over solidariteit en de cijferloze cijfers van Marcel van Dam Op 28 januari mocht Mei Li Vos spreken op een bijeenkomst van het Nederlands Gesprekcentrum. Het onderwerp van de dag was solidariteit. Zeker gezien de gemiddelde leeftijd van de aanwezigen leek het er op alsof het over generatiesolidariteit zou gaan. In de speech van Vos kan je lezen dat het over risicosolidariteit moet gaan: de tweedeling tussen eersterangs en tweederangs werkenden in Nederland wordt steeds groter en zet de solidariteit onder druk.
Marcel van Dam, die was ingevlogen om een Lagerhuisdebat na de inleiding van de twee sprekers te houden, had het toch weer wat anders opgevat. Met een aantal sheets op een overhead projector berekende hij, zonder cijfers overigens, dat babyboomers meer geld hebben betaald dan dat ze hebben gekregen. De aanwezige economen in de zaal moesten hem nageven dat dat weinig mensen lukt, zonder cijfers bewijzen op tafel leggen.
Het Centraal Planbureau is nu al jaren bezig om de kosten en baten die verschillende generaties hebben gehad door te rekenen. Chapeau, van Dam, het is u wel op een bierviltje gelukt. Andere aanwezigen in de zaal vonden dat de discussie nu wel erg verengd werd tot pensioenen en AOW voor babyboomers. Gelijk hadden ze. In de komende twee jaar zal het Nederlands Gesprekcentrum de betekenis en waarde van solidariteit nader bespreken. En dan gaat het over meer dan het paradepaardje van Marcel van Dam.
Bevestigingsmailtje niet ontvangen? Sommige mensen hebben zich aangemeld als lid, maar geen bevestigingsmailtje ontvangen. In dat mailtje stond op welk rekeningnummer je het tientje kunt overmaken. (SNS: 92.93.81.602, tnv AVV te Amsterdam). Dat kan gebeurd zijn omdat ons replysysteem er een paar weken uitlag, en dat kan ook gebeurd zijn omdat je een sterk spamfilter hebt. Als je het adres info@alternatiefvoorvakbond.nl in je vertrouwde adressenlijst zet weet je zeker dat je onze schrijfsels ontvangt. |
